.... notka nie była na mejscu, nawet za Czarną Listę

przeraszam, za słowa z tej notki.

co do komentarza, nie mam fobii, tylko depresję...

to taka lista co do objawów depresji:

----------------------------------------------------------------------------------------

od 15 r.ż. miałam problemy z samą sobą, niechciało misie zyć ciełam się, ale przez 3 lata nikt z najblizszych nic nie zauważył i/lub nie chciał widzeć. 
W  szkole ciągle nosiłam "maskę" że nikt nic nie mógł zauważyć. Wesoła, spokojna dziewczyna, która troche pogorszyła sie w nauce w czasie gimnazjum.

Wszystko mi wisiało, nie uczyłam się, chodziłam do liceum,nie dla siebie, a raczej dla rodziców

To mój Tatuś wybrał za mnie lepsze liceum, wczesniej tez miał wpływ na to do których szkół chodziłam(dwie podstawówki bo "lepsze" inne gimnazjum bo rejonowe to "D.N.O").

w 2 klasie Liceum, już sie zupełnie pogubiłam, nie chcodziłam do szkoły, nie czułam checi do czego kolwiek. Poza moimi gryzoniami, żyłam w nocy, bo i tak nie mogłam spać.... mój pokój wygladał jak sklep zoologiczny(ale ja tego nie widziałam)

zagrożenia z 8 przedmoitów, groziła mi zmiana szkoły(rozmowy z pedagogiem, psychologiem i póżniej z psychiatrą) i 100% powtóka 2 klasy,

nie zdałam. Na 3 miesiące wyjechałam do "senatorium" w Zagórzu/ k Warszawy na oddział nerwic i leczenia depresji.

uczono nas tam otwarcie mówic o swoich problemach na tzn. grupach.

Swoimi wypowiedziami że jak sie ciełam mogłam rozładowac emocje, które we mnie siedziały i sie uzbierały 4 osoby, które też tam były tez zaczeły sie ciąć....

tu otwartość, a tu ukrywanie prawdy gdzie jestem dla dziadków, i bliskiej rodziny (co sie ze mna dzieje? gdzien jestem??)

Coś mi ten wyjazd dał, ze ludzie maja wieksze problemy niż ja, wolałam pomagać innym z ich problemami niż szukać rozwiązań swoich problemów.


i tak, wyjazd sie skończył, wróciłam do liceum- skończyłam 2,3 klasę i zdałam maturę.

Dostałam się na studia .... ale moje sukcesy mnie nie cieszą,


W swom zyciu cieszyły mnie dwie sprawy:

moja gryzoniomania- czyli wieloletnia hodowla chomików tylko dla siebie.

i obecnie kolekcja misów Russ

studia, sa to dobrze jak by nie było, to tez dobrze.

czesto swój kiepski nastrój wyładowyuje na kimkolwiek, na babci, na rodzicach czy kimś kto nawet jest dla mnie przyjacielem.

Nie panuje na emocjami i negatwnymi uczuciami-  wiem długo nie leczona depresja  niszczy człowieka bardzo dotkliwie,

sądze że nigdy sama sobie nie wybacze jaka jestem i mam ochote ostatnie 100zł wydać na psychotropy które by mi pomogły odejśc z tego świata lub odważyć się skoczyć pod rozpędzone metro....juz i tak gorzej byc nie może


wiem że pomojej śmierci nikt by długo nie płakał i nikogo bym już nie zraniła....


ja na sobie krzyżyk już dawno postawiłam....


<'>


Przepraszam za swoje życie, za nieprzemyslane smsy, mejle i słowa...


Asiu jesteś cudowną osobą która ma wielką pasje i cudowne hobby czyli kolekcjonowanie misiów, podziwiałam cie od poczatku jak sama dopiero zaczynałam przygode misiową dzieki Tobie,
Umiesz słuchać i nie komentować, ale jednocześnie wspierać pogodną wypowiedzą....


Mam nadzieje że kiedyś mi wybaczysz "chore wypowiedzi"...


Paulina